จะมีแค่ฉันหรือเปล่า

ที่เงียบเหงาอ้างว้างไม่มีใคร

มองหาคนเคียงข้างก็ไม่เห็นใคร

รู้สึกว่าทําไม....มันเหงาจัง

แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ

เพราะฉันก็ยังคือ " ฉัน "

มีความสุข...ยิ้มได้

โดยไม่ต้องมีใครมาผูกพัน

รู้สึกเพียงว่าสักวัน

" เขาคนนั้น " ก็ต้องมา

ยอมเจ็บอยู่อย่างนี้ เท่าที่จะทนได้

ไม่ร้องไห้ฟูมฟาย อยู่เงียบๆกับใจตัวเอง

ไม่ต้องการคําปลอบใจ นั่นไม่ใช่ว่าฉันเก่ง

เพราะความรู้สึกทั้งหมด....ฉันเริ่มเอง

ต้องรับเองตามแท้แต่จะเป็น

 รักของเราต้องเจริญยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ

ปอก่ะลอ มีมี่ต้องแก้วจังไปเรื่อยๆน๊ะต้องเชื่อใจแก้วจังด้วยแก้วจังเชื่อใจมี่น๊ะ